مغفرت و شفاعت براى اوست ، از اين رو نهى از استغفار ( نزد عمر ) ، مستلزم ترك نماز بود . . . همين امور ، عمر را واداشت كه ارادهء پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم براى نماز خواندن بر عبداللَّه بن ابى سلول را ناپسند شمارد . اين است تحليل رفتار عمر ؛ افزون بر شدت صلابت او در دين ! » « 1 » شايد خوانندگانِ آگاه ، از ارزيابى چنين ياوه گويىهايى بى نياز باشند ؛ قصه‌پردازىها و افسانه‌هاى غريب و بى ارزشى كه حشويه ، انبان‌هاى بزرگ خود را سرشار از آن كرده‌اند . شايد آنان نيز معذور باشند ؛ چرا كه درهاى مراجعه به امامان هدايت و عترت پيامبر را - كه درود خدا بر آنان باد - بر خود بسته‌اند ؛ پيشوايانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در جايگاه‌هاى بسيار ، نسبت به آنان سفارش كرد ؛ به ويژه در حديث ثقلين كه تصريح كرد : عترت ، جانشينان او در تبيين و شرح و تفصيل كتاب هستند . سيوطى با وجود توانمندى فراوان و تبحر در حديث و تفسير ، نتوانسته است به بيش از 250 روايت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دربارهء قرآن و تفسير و تبيين آن دست يابد ؛ آن هم رواياتى كه بيشتر ضعيف و مرسل است . وى اين روايات را در آخر كتابش ، الاتقان ، سوره به سوره آورده است . در مقابل ، اماميه به بركت مراجعه به امامان اهل بيت عليهم السلام و درخواست از آستان مقدس آنان ، نزديك به ده هزار حديث مأثور را از پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله و سلم به ارث برده‌اند كه امامان از عترت او و به ويژه دو امام همام باقر و صادق و فرزندانشان عليهم السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اسناد داده‌اند و علماى شيعه آن را در كتاب‌هاى حديث و تفسير گرد آورده‌اند . در اين روايات ، اسباب نزول و رويدادهايى كه به نزول آيه يا آياتى انجاميده و نيز ديگر موارد نياز به تفسير و تبيين پيامبر ارائه گرديده است . و الحمد للَّه ربّ العالمين .

--> ( 1 ) . فتح البارى ، ج 8 ، ص 252 .